Onlangs spraken we met een betrokken inwoner van de wijk Hooghuis die zijn vrije tijd inzet om zowel de straten van Etten-Leur schoon te houden als er te zijn voor bewoners van een verzorgingstehuis. Met veel passie vertelt hij ons hoe hij zich inzet voor zijn buurt en hoe het allemaal begon.

"Het begon zo'n anderhalve maand geleden," begint hij. "Ik zag steeds meer afval op straat liggen en dacht: 'Als niemand het oppakt, voel ik me wel geroepen om dat te doen.' Ik had de tijd, dus waarom niet? Via Henk, mijn contactpersoon afval vanuit de gemeente, kreeg ik al snel de benodigde spullen: een knijper, een fluorescerend vest, handschoenen, een ijzeren vuilniszakhouder en een rol rode vuilniszakken met het logo van de gemeente Etten-Leur erop."

Hij legt uit hoe goed het georganiseerd is: "Er is een app waar alle straten in vermeld staan. Als je begint aan een straat, tik je gewoon op 'oké' en de straat kleurt groen. Het is overzichtelijk en goed geregeld!

Het mooie is dat er geen verplichting is; je kan zoveel doen als je zelf wilt wanner je dit wilt. Soms maak ik een kleine ronde van 15 minuten, andere keren besteed ik er meer tijd aan. Het belangrijkste is dat ik een bijdrage lever aan een schone buurt."

Zijn werk heeft volgens hem direct effect: "Hoe schoner de straat, hoe minder mensen geneigd zijn om hun afval zomaar naar buiten te gooien. Dat zie je meteen. Het geeft voldoening, en je ziet echt dat het verschil maakt."

Maar zijn vrijwilligerswerk stopt daar niet. Elke woensdagmorgen zet hij zich ook in voor de bewoners van verzorgingshuis Het Anbarg. "Ik wandel met de mensen in een rolstoel, vaak met een groep van tien tot twaalf mensen. We maken een rondje door het centrum, naar Intratuin of soms gewoon in de buurt. Daarna drinken we gezellig een kopje koffie in de Anbarg of in de Schaapskooi. Het is een kleine moeite, maar negen van de tien keer krijg je een glimlach terug. Dat maakt het zo waardevol."

Hij vertelt verder over zijn ervaring met de bewoners, vooral degenen met lichte dementie: "Ze zijn zo makkelijk te motiveren. Je hoeft alleen maar vriendelijk en geduldig te zijn. Het geeft mij zoveel voldoening om hen een fijne ochtend te bezorgen. Veel mensen in verzorgingshuizen komen bijna nooit buiten, en ik gun ze echt dat kleine pleziertje."